Mihriban.. Erişilemeyenin ya da yitirilenin ortak adı..
Görmeyince sezilmiyor diyor ya, ya göremeyince, ya gözünün önünde olup da doyasıya bakamayınca?
Aşk kağıda yazılmıyor evet ama, hep yazılmaya çalışılmış hem de defalarca..

Sizden diyarlarca uzakta olsa da şu hayatta
Gönlünde olduğunu bilince güçsüz düşmezsiniz uzaklarda
Hani derler ya gözden ırak gönülden ırak olur diye
Olmaz öyle, gönülde tutmayı bildikten sonra
İster 3 adım ötede ol ister denizler aşırıda...

Dinleyince hep bu türkünün içinde hissettik kendimizi. Tekrar tekrar dinlenip defalarca
kez dillendirildiği bu türkünün hikayesi neymiş acaba?

Üniversiteli delikanlı kolejli kıza bir voleybol maçında rastladı. Maç ise okul salonundaydı. Tribünsüz, minik bir salon.. Seyircilerle, oyuncular arasında, sahanın çizgisi vardı sadece.. O kadar yakındılar.

Delikanlı, bu tatlı, bu güzel, bu dünyalar şirini kızı ilk defa görüyordu takımda. Hoşlandığını, fena halde hoşlandığını hissetti. Az sonra bir şeyi daha hissetti. Uzun zamandan beri maçı değil, o güzel kızı izlediğini. Kız servis atarken hemen önünden geçti. Göz göze geldiler, kız gülümsedi.